Gulîstan Guleryuze 1973 de qezaya Dêrsimî Qişleye ra vejîyaya, şîya Almanya. Nika peyser ameya welatê xo û dewa xo kerda şên. Guleryuz veng dana û vana: “Se beno wa bibo, ez welatê xo ra durî nêvindena.” Aye şarê ma ra vana ‘Heq kenê zonê xo û welatê xo vîr ra mekerê.”
Gulîstan Guleryuze naye ra 52 serrî ra ver seba nanê xo şîya Almanya û uca de miqatxane de 40 serre xebetîya û bîya teqawut. Çend serrî yo ameya welatê xo Dêrsim û Qişleye de dewa xo Xarike de bane viraşto û tede ciwîyena. Hardê xo de bostan ramena, wer û werdoxê xozayî kom kena û veng dana vana “Welatê ma û zonê ma şîrîn o, bêrê ci rê wayîr vejîyê.”
‘Ma nêwaşt ke welatê xo ra dûrî bikûyîme’
Gulîstan Guleryuze ajansê ma rê wina qisey kerd: “Welatê ma, dewê ma, zonê ma, her çîyê ma zaf rindek ê. Ez û zaf heskon dewe xo ra. Ma zonê xo kê qisêy nêkeme, o wext ma xo kenîme vîndî, ajê xo aşîrê xo kenîme vindî, şarê xo kenîme vîndî.
Welatê ma de feqîrîye bîye, heşîrîye bîye, şîme tever de qurîyayîme, linganê xo ser vindetîme. Ma nêwaşt ke welatê xo ra dûrî bikûyîme. Key ke waxtê ma bî ameyîme welatê xo de rojê xo vîyarnayî ra.”
‘Ma tever de kî raya xo ramitêne’
Gulîstan Guleryuze qalê cuya xo ya Almanya zî kena: “Ma tever de zonî ser, wendîş û nuştene ser kar kerdêne. Ma zonî ser kitabî wendêne. Ma hetê ra kî vatêne piştî bidim Dêrsim, cayo ke miqatê kokima benê, cayo ke qaytê domananê hêtiman benê bidim viraştene. Ma waşt ke raya jîyar û dîyaranê xo virazîme. Ez welatê xo ra zaf heskon. Peyser amêne ke bonê ma rijiyo, kemêr serê kemêrî de nêmendo. Nika bostanû rameme, qozê ma estê, sayê ma, tûyê ma estê, Kundirî estê, lovajû estê. Ma benê roşenê.
Ez vana dewa xo ra dûrî mekûyê, dewe tal mewo, zonê xo, usilê xo vîra xo ra mekerê. Almanya de Cemevîyê ma, qaxanê ma, germîya Îmamane ma, rayê ma vo. Ma ûzade germîya xo pojenê benîme verê kîlîseyî de vila kenîme.”
‘Ma tewer de zone xo qesêy keme sare ma xo vîra kerdo’
Gulîstan Guleryuze vatena xo ya pêyêne wina ana pêser: “Sarê ma zêde zonê xo qisêy nêkeno. Ma gerê raya xo canêverdime. Raştîya ma çuturî ya ma henî zanenîmê henî sonîme. Ez son jîyar û dîyaranê ma ser fetelîno.
Se beno bivo, ez welatê xo ra dûrî nêvindon. Ez sarê ma ra vana ke şima heq kene zonê ma xo vîra mekerê. Welatê xo vîra xo ra mekerê.
Ma verêna haştîye wazenîme nê hardan ser. Ma haştîyê zaf vazeme. Ez û to çîn o ma pîyarîme. Ma pêro pîya têlewe de jû caderîme.”
