Cemîla Çakir û kêna aye Gûlîzare nîka weşîya xo zereyê Dêrsimî de ramnenê. Dayîka Cemîla behsê qirkerdişê 38î û 94î kenê, vêşnayena dewan û surginbîyayene ser wina vanê: “Ma zaf heşîrîye dîye, aştîye ra înam ne beme.”
Dayîka Cemîla û kêna aye Gulîzar Çakire verî dewa Arekîya ke girêdayîyê Dêrsimîya de weşîya xo ramitêne. Dayîka Cemîla qirkerdişê 38î de serranê xo ra şenik bo zî çîyê ke dîyê vîra xo ra nêkerdê. Kalik û pîrîka aye nê qirkerdişî de yenê kiştene. Cemîla Çakire qirkerdişê 38î dîyo. Aye û kêna aye Gulîzare pîya zulmê 94î zî dîyo. Seba ke dewa xo ameya veşnayene û qedexekerdene 94î ra heta 2025î nêeşkîyê şorê dewa xo. Lajê dayîka Cemîla bi destê dewlete ameyo kiştene. Wako bîn zî zaf zulm dîyo. Aye ra bawerîya xo bi dewlete nîyanê û vanê na dewlete aştîye ra durîya.
Dayîka Cemîla û kêna aye ajansê ma rê qisey kerd.
‘Dewa ma rindek bîye, cayê pêxamberan bîye’
Cemîla Çakir endî bîya kokim zêde nêeşkena qisey bikero. Birînê xo nêbîyê kokim. Dewa xo û 38î ser ma rê wina vana: “Henî vînon ke dewa xo de ranê. Dewa ma rijyayî ya, vesayî ya. Tenê berven, hesarê xo beno ke, hewna. 38î de ma şîme dere ke, meyîtî eştê pêser, virana jû cinîke de serê bojîyê xo de lajekê xo amo kiştene. Pêroyê sarê ma ame qirkerdene. Dewa ma ra jû mordimek berd da piro, kerd dirbetin, dewa ma de jûyê vîneno, anê tenê maneno dime ra mireno. Ma dewa xo de şîyêne kemerê bimbarekî, şîyêne gawa, qirvanê xo berdêne. Nîyaze xo berdêne. Ma her çî ramitêne, hagay ramitêne, çînitêne. Dewa ma rind bîye, cayê pêxamberan bîye, hukmatî ma kerdîme tever.”
‘Dewa ma de reçê ma nêmendê’
Gulîzar Çakire qasê maya xo nêbone zî, zaf çîyî dîyê û no semed ra bawerîya xo be dewlete nîyana û dewlete aştîye ra durî vînena. Zulm û talanê 94î ser wina vana: “Ma dewa xo de şîyêne mal û dawar. Hegayî ramitêne, cew û genim ramitêne. Weşîya ma rind verêne ra. Sarê ma zaf heşîrîye dîye. 94î de dewa ma vesnayî, eskeran da pîyê mi ro, parşîyê xo şîkîyayî, ma berd Elazîz, dî hîrê asmî xestexane de mend. Îtîqatê ma bî, şîyêne jîyarû ser mînete kerdêne. Sodîr tîje ke vejîyêne ma mînete kerdêne, tîje ke şîye ma vûnca mînete kerdêne. Asme ke cerîyêne qirvan kerdêne, nîyaz potêne. Esker amêne dewa de cayî saykerdêne. Xaşîyê la çîr kerdêne, genîm û cew carç kerdêne. Vatêne sima poşt danê domanû, heşîrîyê zaf bî. Qasetê ma bî, pîyê mî, dardêne we. Hatan û nika dewa ma yasaq bîye, ma emser îzne gûrete şîme dewa xo. Dewe de reçê ma nêmend. Dar û ber nêmendo, cayê mezelande bir bîyo kewe. Şîyêne xeylî bervane. Jîyarê ma ameyî bombakerdene.”
‘Ma aştîyê re înam ne beme’
Gulîzar Çakir, serê prosesê neweyî ke qiseykena bêbawerîya xo ana ziwan û wina vana: “Sarê ma xapnenê. Sevata xo henî kenê. Ez înam nêkon. Handeyê sarê ma qir kerd. Bonê ma vêsnayî, Kalik û pîrîkê ma kîştî. Birayê mi kîşt. Ma 38 û 94î de xeylî heşîrîye dîme. Ma dewan ra kerdîme tewer. Sarê ma kûya, sarê ma qir kerd, war de mendîme. Nê verda ke, sarê ma cayê xo de nûnê xo bi rindîye ser bûro.”
