Dîlber Perktaş ke terba keyeyê xo 1994î de bi zorê dewlete dewa xo ra bar kena şona Pulur, uca ra şonê Stenbol, nêbeno peyser yenê Pulur wina vana: “Kokimanê ma xerîbîya dewe kerdêne, pêro nê qeydî ra merdî.”
Keyeyê Dilber Perktaşe, verê 94î weşîya xo dewa Kakbêrî ya girêdayîyê Pulurî de ramnenê. Dewe ke yena veşnayene bar kenê şonê Pulur. Uca ra zî bar kenê şonê Stenbol. Stenbol de mendene ci rê giran yena, peyser yenê Pulur. Dîlber Perktaşe ke wextê xo zerê çeyî de ravîyarnena, Ajansê ma rê barkerdena 94î ser, heşîrî û dejê ke antê înan ser o qisey kerd.
‘Heşîrîya ma zaf bî’
Dîlber Perktaşe verî behsê talkerdena dewa xo kena û wina vana: “Pê heşîyayîme ke dewa ma veşnenê. Na qiseye ma rê raşt nîyamê. Dewîjê ma şîyê ke Pulur ra ardî bîyarê. Nêverdo bigêne. Vato ke, “Dewa xo ra vejîyê, ma dewe veşnenîme.” Dormê dewa ma de çiqa dewî est ê, peroyê înan veşnayî. Tepîya ameyî dewa ma. Ma reyna kî înam nekeme. Qereqolê dewa ma va ke, ‘Eskere Bolîye yeno, dewa sima veşneno.’ Dewe veşnê, sarê dewa ma, pero berd. Domanê ma serê hardî de hewn ra şî. Malê ma teverde mend. Heşt rojî teber de mendîme. Bîme nêweş. Her çîyê ma bêpere şî. Barkerdîme şîme baraqa de mendîme. Kokimê ma zerê baraqa de merdî. Dima ra ma xo rê nê bonî viraştî.”
‘Kokimanê ma vatêne, ax dewa ma wax dewa ma’
Dîlber Perktaşe cuya kokimanê xo ser o wina qisey kena: “Jîva jîva kokimanê ma bîye vatêne, ‘ax dewa mi, wax dewa mi.’ Kokimê ma ebe nê dejî şîyê. Ma des serrî nêşîme dewa xo. Tepîya malê xo girewt şîme ware. Wisar şîme, payîz ameyînîme. Ma tirî ra, dar û ber ra, awa çemî ra, kemerî ra zaf hes kerdêne. Paçûkûra tope kay kerdêne. Şîyêne dalik, çefê ma zaf bî. Her çî çîmanê ma de perêne. Dewa ma hînî kûta mi vîrî… Şîlanê ma, gozê ma, awê ma, kemer û darê ma zaf rindekîbî. Gegêna some dewa xo, tûm bîyo berz, hega bîyo berz. Kemere kemera ma nîya. Bonê ma rijîyo şîyo. Hûrînde de towa nêmendo.”
‘Verênde jîyarî peyê ma de bî’
Dîlber Perktaşe peynîya qiseykerdişê xo wina arde: “Marê henî amêne ke verênde jîyarî peyê ma de bî. Cîranê ma, nasê ma, kam ke est o towa dewe de nêmend. Ma ameyîme Kilkan de mendîme. Bonê kanî bî, bervenîme, nûn gûla made nêseno. Cayêde rijîyaye de manenîme. Hevalê mî eskerî berdo, kesî nasnêkenîme. Tucarî ameyî malê xo ma bêpere da. Bizanê xo ra zaf heskon, bize cerêne mi ro sêr kerdêne. Serdo, domanê mi qijkek ê. Ron û toraqê ma verê awe de şî. Zerê bereqeye hîto, cayê çin o ke tede rakûyîme. Serê astirê de cilê xo yakerdêne. Dormê ma, kufike girê danê. Roja ma roje nîya. Tepîya barkerdîme şîme Stenbol. Çar serî mendîme peyser ameyîme. Dewa xo de rojê Xizirî de şîyêne jîyarû ser. Qirvanê xo kerdêne. Nîyaz kerdêne vila. Dewe de genim ramitêne, cew ramitêne. Mîneta ma zaf bî.”
