Gulten Çinar a ke weşîye xo taxa Dêrsimî Gazîke de bi naxir weyekerdene ramnena, îtîqat û aştîye ser, aşma Xizirî ser û tenga Rojavayî ser qisey kena û vana: “Kam ke tengîyede mendo Xizir înû de embaz bo.”
Emser zimistanê Dêrsimî zî zê zimistananê dewrê verî vêreno ra. Xoza bînê vare de kewta ra. Mal, dawar zereyê axuran de ro. Gulten Çinar a ke weşîya xo taxa Dêrsimî Gazîke de ramnena naxira mangayanê xo zere de kena weye. Çar mangayê xo est ê. A zî zê herkesî çetinîya debareyî, vayî bîyayene ser gere û gazîyanê xo kena.
Gulten Çinare heto yew ra çî dana dawarê xo, binê înan kena pak heto bîn ra zî ajansê ma rê waxt birnena ra û ma rê qisey kena.
‘Her çî bîyo pahalî’
Gulten Çinare, mîyanê wevre û fekê xeçeraye de wîna dest bî qiseykerdîşe xo kena: “Kare ma zof giran o. Simer verênde ponsey ra gûretêne, nika tonê xo bîyo şeş hazarî. Naqlîye bîyo jêde. Her çî bîyo jêde. Nika naxirê mî zere de rê, wisar ke bî bena hetê Ana Fatma, bena hetê bargî, hetê gomê Hesenî. Naxir kon bir, naxirê mî xamê, lewê naxirede vîndon. Emser, naxir sono çereno yeno çê.”
‘Zonê xo dêndarê pîye xo ya’
Gulten Çinare zonî ser dêndarîyena pîyê xo kena û wina vana: “Zonê xo, pîyê xo rê dêndaren, ez şîyêne mekteb, mi tirkî qiseykerdêne. Pîyê mî vatêne ke, ez tirkî nêzon. Zonê ma qisey bike. Pîyê mi vatêne ke, ma kirmancîme, zonê ma nêwedarîyo. Çê ma de radone bîye, maya mî vatêne ‘ti çî gos dana ser?’ Mî vatêne ke, ‘Xeberê heştîne amê.’ Maya mî vatêne ‘gos bî de ser, çî ke va, mî rê zî vaze.’ Nê halî ra ez zaf zîbêne. Ya maya mî Tirkî bizanîtêne, ya kî radone zonê ma qisey bikerdêne.’ No zonê ma, çira mekteb de çîno, ma çi ra zonê xo qisey nêkeme. Ma kî jê wayî û birayî, jê dînû zonê xo, her cayî de gos biderîme.”
‘Îtîqatê ma jê çîla roştîye bî’
Gûlten Çinare girêdayîyê raya xo ya, zêv û zîyaran ra ewlîyan ra mineta xo kena, aşma Xizirîya û cayê Xizirî hetê aye de zaf o, wina vana: “Roje Xizir de ma venga cîranan danê, pêrûne çilayê xo, nîyazê xo girotêne ardêne. Mîneta xo kerdêne, roje gûretêne, nîyazê xo kerdêne vîla. Nika rojê Xizirî yo, towa çin o, her çî bîyo pahalî. Ma hîrê rojî, rojê xo gûretêne, tepîya nîyaz vila kerdêne. Qurbanî kerdêne. Perûne pîya, der û cîran qurbanê xo guretêne, kamcî çê ke, feqîro, çê de seyê xo estê, hermetê wîyayî estê, jê de qurbano dame înan. Roja çarîne şîyêne awa zimzime ardêne, kerdêne xo ra. Vatêne, ‘kam şêro, newe xêr û weşîye bêro. Îtîqatê ma zaf rind bî.”
‘Astîye û biratîye vazenî me’
Gulten Çinare qiseykerdîşe xo yê peyenî de, aştîye û biratîye vazena û nîya raye dana qeseyanê xo: “Goş dame serê xeberan. Hetê Sûrîya de vanê, sarî qirkenê, gûne ko, çi ra jûminî qirkenê. Kam beno biwo, têde însanê, têde wayîrê maye û pîyê. Zerê ma zûn dano. Ûza miz û dûmano, têde danê pêro. Domanê ke sonê ko têde domanê ma yê, têde biaqilê. Ma vazenîmeke, kes kesî rê towa mekero. Gosê ma xeberîde ro, vame ke kamcî partîye beno bi wo, jûminî rê dismenîye mekerê. Pêrûne bêrê têlewe, jû ca, jê way û biray qiseybikerê. Kam ke tengîye de ro, Xizir cî rê embaz bo. Ya mîhemed, kes kesî rê heşîrîye mekero. Ma de çîyê xiravînîye çin o. Ma para mirçîke xo vîra nêkeme. Roja tengîye de poşt bîderime jûminî. Ma ceng nêwazenîme. Vazenîmeke, aştîye û biratîye bê ro.”
