Elif Demire dewa Gelpesag ra ya û weeşîya xo uzade ramita. Domantîya xo ra dest bi karê zereyî kerd o û hîna kî bargiranîya xo nêxelesîya, wina vana: “Cinîkî verênde bêveng bî, nika raya xo zanenê.”
Keyeyê Elif Demire, verê 1987î de weşîya xo dewa Gelpesagî ya ke giredayeyê Dêrsimîya de ramnenê. Aye ra dima bena veyva dewa Xiraveyî. Xeylî serran ra dima bar kenê şonê dewa Erzinganî Maxaçur de weşîya xo ramnenê. Elif Demire, zafêrî wextê xo zerê çêyî de ravîyernena û ma zî keyeyê aye de ci rê bîme meyman. Derheqê emrê xo û rewşa cinîyan ser ma rê qisey kerd.
‘Dewa verêne de karê cinîkû zaf bî’
Elif Demir, verî karê dewa xo ser qisey kena û vana: ”Wendîse mi teyna jû serre yo. Feqîrîye bîye, bese nekerdîme biwanime. Domanîye de karê çeyî kerdêne, şîyêne verê sexlî. Maya mi û pîrîka mi çi kar kerdêne, dormeyê înû de fetelîyêne. Toraq û ron danê arê, avrênc têv dêne, meske sanêne, şîyêne merge, vas dêne arê, dirmixe kerdêne, gejî dêne arê, saqol ra binê malî kerdêne pak, kolî torzenîra birnêne. Wisar şîyêne ware, payîz amêne. Nîyaz potêne şîyêne serê jîyarû. Îtîqatê ma rind bî. Karê Cinîkû, karê camerdû ra jêde giran bî.”
‘Nika cinîkî raya xo zanenê’
Elif Demire qiseykerdîşê xo yê peyênî de wina vana: “Hona ez des û ses serre bîya ez remna berda. Verên de jûminî dîyayene, jûmînî de qisey kerdene çinîbîye, ez remna berda, zerîya mi çinîbîye. Vistewreyî de qisey nêkerdêne. Lewê înû de nûn nêwerdêne, awe nêsimitêne. Rîyê xo nimitêne. Sermîyanîye visturîye de bîye. Çi kar ke bî ma kerdêne. Mî ra vatêne ke, mangû bidose, so kolîyû bîya, do bisane. Heşîrîya dewa ma zaf bîye. Domanîye de zewejîyayîş rind nîya. Ma jûminî de geçim nekêrdêne. Verênde rind nêbî, nika bîme serbest. Ma Cinîkî ameyme serê linganê xo. Cinîkî zerê çeyî de, tever de, her caye de karê xo kenê. Ma ra vatêne simare gûrîyayîş çin a. Nika cinîkî, qêzencê xo anê, çe fetelnenê, raya xo zanenê.”
