Fadîma Tûnçe endî bîya pîr, mîyanê xo bîyo xuz verba cêr şîya, reyna zî fek xebatî ra neverdo ra. Weşîya xo Erzingan de ramnena û vana, “Ez bîya nêbîya mîyanê mal û dewarî de bîya. Heta ke roye mide bî ez gurîyena.”
Fadîma Tûnçe ke weşîye xo dewa Erzinganî Mollakoye de terba mêrde û lajê xo ramnena. Naxira xo esta û pîya qaytê înan kenê.
Zê zaf dewanê Dêrsimî dewa înan Şampaşa ya ke girêdayîyê Dêrsimîya zî hetê dewlete ra 1994’i de ama talkerde û veşnayene. Înan zî bêçare bar kerdo şîyê dewa Erzinganî Mollakoye. Çend serrîyo endî ke bi wisarnan dewarê xo gênê şonê dewa xo, payîznan reyna yenê Mollakoy.
Fadîma Tûnç weşîya xo, weyekerdena heybanan û rewşa cînîyan ser ajansê ma rê qisey kerd.
‘Handê ke roye mi de bî ez gurîna’
Fadîma Tûnça qiseykerdîşe xo de weyekerdene dawarî, hal mezatê dinya û feqîrîye ser vindete û nîya vat: “Handê ke roye made bî gûrînîme. Bi gûrîme ke bûrime. Her çî veseno. Her çî kerdo pahalî. Dîna pijîna ra. Bese nêkeme ke çîyê bîyarîme çeyê xo. Tengîye est a, ceng est o. Simer, alif nîno guretene. Ez sodir wirzon, cîlû kon berz. Araya xo kon. Dewar weyîye keme. Emeklî nîyane, mêrikê mi emeklî nîyo. Nika çi kar ke kon, dewa verêne de zî ma o kar kerdêne. Hêgayî ramitêne, bostanî ramitêne, kolî hurdî kerdêne. Cuwen çarnêne, zimistanan heşîrîye zafe bîye. Karê ma zaf girano. Nûn pozeme, qavû şûnîme, zerî çîneme we. Sodir wirzeme hatanû sûn gurînîme.”
‘Barê cinîkon giran o’
Fadîma Tûnçe, qiseykerdîşê xo yê peyênî de gurîyayîşê xo ser û heşîrîya cinîkon ser vîndena û wina vana: “Ma wisar some dewa xo, beno payîz yeme. Dewa xo de ma vetîme.”
Ma ke ê wextî persenîme û qesa yena serê hevalan dayîka Fadîma xemgîn bena û vana: “Qalê domanan meke, kirmancê ma cî tey bî, domanê ma bî.” Nêwazena bikewo ê wextî. Vatena xo wina domnena: Dewa ma de merga ma est a, olaxa ma hîra wa. Dewe de dewar sono çereno, sûnde yeno çê. Dewa ma zaf rindeka. wisar ke ame, weşîye kî bîye, her ca beno kewe, qayîl bena ke şêrkerê.
Der û cîranî dewa xo caverda. Kes nêmend. Teyna ma some. Dewa xo de, do sanenê, qatix komkenê, vas çinenîme, ardene û berdena dewa zafa. Ma dewe de şîyêne jîyarûn ser, cîranî kî amêne. Şîyêne Koyê Baqire ser, şîyêne Kerte Sincû, şîyêne Pîrê Xanikû. Dewa ma bêvengîye gureta. Namê dewa ma Şampaşa bîye. Pî û Kalikê ma ûzade bî. Ma sevata înûn dewa xo ra heskeme. Mezelê ma pêrûne ûzadere. Ez towa 8 Marte nêheşîyo pê. Verênde kesî cinîkê xo nêkûyêne. Ma cinîkî verênde zaf gurîyayme. Barê cinîkun giran o. Rindîye ke bero ma perûne sa beme.”
