Sevîm Eroglu Dêrsim de dewa Roşnage de nêzdîyê 35 serrî yo ke weşîya xo ramnena û mal û dewar kena weye. Erogluye mîyanê xoza û jîyaran de vengê qomê xo dana û vana : “Çîmê kamî bîrneno, wa bêro dewa xo, bone xo virazo û weşîya xo biramno.”
Sevîm Eroglu weşîya xo dewa Roşnage ke giredayeyê Dêrsimî ya, de ramnena. Sevîme, mêrdê xo, lajê xo û şûwanê xo pîya qaytê dewarî kenî. Weşîya xo û karê xo ser o ma rê qisey kerd.
‘Verênde rind bî, nika her çî zaf vayî yo’
Sevîm Eroglu di heqê xo û karê xo de wina vana: “Nameyê dewa ma Roşnega. 35 serrî yo ke ma dewa xo de manenî û qaytê mal û dewarî kenê. Ma pîya qaytê ci kenîme. Emser alefê malî zaf bîyo pahalî, ma nêeşkenî bîgîrî. Verênde hezar mêsinê ma bî labelê nika hîrêsey tenî teyna mendê. Şûwanê ma dewarî beno ware, mêrdê mi mesû keno weyî, karê mi zî zereyê çeyî û teber de yo. Qawû şûna, qatix dana arê, verê çêwerî kena pak, qaytê bîjek û varekan kon; kar nêqedîno. Karê ma zaf giran o. Dest û payê ma dejenî, ma benî nêweş.”
Eroglu dewam de vana: “Nê koyande verênde teyna bîyane; zereyê xeyme de, dar û kemeran de, mij û dûmanî de, şîlî û sepelîye de ez û mêrdê xo pîya bîme. Nika ma heşîrîye ancenî. No kar zaf giran o; zîlve dayîş, rûtene, çîraynayene, ardene û berdene zaf o. Malê xo roşenî, danî sîmer, ancax destê ma de towa nêmaneno. Verên de mendêne, nika nêmaneno. Her çî wextê xo de rind o. Verên de pêt bîyane; sereyê dare, gilan ser de kil dayêne, koyan ser de şîyêne. Nika ez bêsê nêkon.”
‘Xozaya ma zaf rindeka’
Sevîm Eroglu mîyanê zehmetîyan de rindîya dewa xo zî wîna ana ziwan: “Dewa ma zereyê jîyar û dîyaran de ya. Hondê serî, laşer û hewreşan de, mij û dûmanî de beçîkê ma gonî nêgûret; jîyaranê ma, ma guretêne binê peranê xo. Kokimê ma nêmendî, xortê ma zaf bese nêkenî dewa de bîmanê û heybanê weye bikerî. Cayê ma rind o, qom û qewulê ma yenê lewê ma. Nêzdîyê rayîrî ser de yo, ez xozaya xo ra, dewa xo ra zaf heskon.”
‘Bêrê Dewa Xo, Çîmê Vîrazê Tede Vînderê’
Sevîm Eroglu qiseykerdişê xo yê peyênî de venga qomê xo da û wina vat: “Bêrê dewa xo, bêrê bonanê xo vîrazê. Awe bîyarê verê çêwerî, henîyê xo vîrazê; ramitene rinda. Şarê ma pêro qir bî; ê ke mendê, wa bêrê dewanê xo.”
