Însiyatîfa Erebî ya ji Abdullah Ocalan re Azadî, komek rewşenbîr û ramanwerên Ereb, daxwaza azadiya fîzîkî ya Abdullah Ocalan kirin û banga tevlîbûna kampanyaya “Ez dixwazim bi Ocalan re hevdîtin bikim” kir.
Însiyatîfa Erebî ya ji Abdullah Ocalan re Azadî, bi hevkariya komek rewşenbîr û ramanwerên Ereb, daxuyanî weşand û daxwaza azadiya fîzîkî ya Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan kirin. Daxuyaniyê tecrîda wî ya berdewam wekî tepeserkirina bi zanebûn a dengek ku dikare beşdarî rizgarkirina Rojhilata Navîn ji çerxa pevçûn û dabeşbûnê bibe, nirxand.
Di daxuyaniyê de hate destnîşankirin ku Abdullah Ocalan tevî salên tecrîdê, hîn jî projeyek şaristanî ya berfireh, “Neteweya Demokratîk”, hildigire ku modelek ji bo hevjiyana dadmend di navbera pêkhateyên etnîkî, olî û mezhebî yên herêmê û nêzîkatiyek alternatîf ji dewleta otorîter a kevneşopî re temsîl dike. Îmzekaran tekez kirin ku girtina Abdullah Ocalan ne tenê binpêkirineke giran a mafên mirovan e, lê di heman demê de dûrxistina bi zanebûn a dengekî ye ku dikare beşdarî danûstandinên aştiyê û vegerandina mafên gelê kurd bibe. Bal kişandin ser serkeftina Rêveberiya Xweser a Bakur û Rojhilatê Sûriyeyê ku ji bîrdoziya wî îlham girtiye, wekî modelek alternatîf ji bo avakirina civatek mirovî û demokratîk.
Însiyatîfê bang li rewşenbîr, nivîskar û çalakvanên ereb kir ku beşdarî kampanyaya cîhanî bibin ku daxwaza rakirina tecrîda li ser Abdullah Ocalan dike di bin dirûşmeya “Ez dixwazim bi Ocalan re hevdîtin bikim.” Her wiha wan bang li rewşenbîr, nivîskar û çalakvanên Ereb kir ku daxuyaniyê îmze bikin, û piştgiriya xwe ji bo mafê wî yê ku dengê xwe bide bihîstin û beşdarî pêvajoyek danûstandinê bibe ku bi dawî li pevçûnên dehsalan bîne û ji bo Ereb û Kurdan pêşerojek hevpar ava bike, piştrast bikin.
Di navnîşa îmzekaran de hejmareke mezin ji kesayetên siyasî û rewşenbîrî ji Misir, Filistîn, Sûdan, Iraq, Lubnan, Tunis, Sûriye, Yemen û Urdunê hebûn, di nav de serokên deh partiyên Ereb, akademîsyen, balyoz û kesayetên medyayê û mafên mirovan ên navdar. Di dawiya daxuyaniyê de hat destnîşankirin ku azadiya Rêber Ocalan yek ji şertên bingehîn ên avakirina Rojhilata Navîn a nû ye ku li ser bingeha lihevhatin, jiyana hevbeş û rûmetê ye, dûrî dûrî tecrîd û xudperestiyê.
Daxuyanî wiha ye:
“Abdullah Ocalan… Dengê Aştiyê di Dema Tecrîdê de
Di demekê de ku şikestin û têkçûn kom dibin, û Rojhilat di navbera firneyên şer û zozanên zordariyê de diqelişe, em, di Înîsiyatîfê de, digel komek rewşenbîr û elîtên rewşenbîr ên Ereb, bangek bilind dikin ku ji helwestên siyasî derbas dibe û exlaq û wijdanê mirovan dihewîne:
Deriyên Îmraliyê vekin û dengek ku nehatiye şikandin, tevî çaryeka sedsalê tecrîdê, berdin.
Rêber Abdullah Ocalan, ramanwer û çalakvanê ku ji bîst û şeş salan zêdetir girtî ye, hîn jî mifteyek digire ku dikare deriyê şer bigire û asoya lihevhatinê veke, ne tenê di navbera Kurdan û pergala siyasî ya Tirkiyê de, lê di heman demê de di navbera Kurdan û hemî gelên herêmê de, ku ji ber dabeşbûnên neteweyî, olî û mezhebî westiyayî ne.
Di nav tecrîdê de, Ocalan projeyek şaristanî ya berfireh derxistiye holê: “Neteweya Demokratîk”, wekî formulek nû ji bo jiyana hevbeş di navbera pêkhateyan de. Ev proje sînorên çêkirî yên ku bi nexşeyên xwînê hatine xêzkirin derbas dike û rê li ber têgeha dewletek civakî vedike, ku tê de hêz ji mentiqa serdestiyê rizgar dibe û xizmeta mirovahiyê dike – her mirovekî.
Em girtina berdewam a Ocalan û astengkirina deng û ramanên wî ne tenê wekî binpêkirinek giran a mafên mirovan, lê di heman demê de wekî tepisandina bi zanebûn a dengek ku dikare Rojhilata Navîn ji spirala wêranbûnê rizgar bike dibînin.
Derxistina Ocalan ji qada siyasî di demekê de ku gelên herêmê hewceyê şehrezayî û ezmûna wî ne, berdewamiya çêkirina ne-aştî ye.Em ne daxwaza îmtiyazan dikin, ne jî sloganên hestyarî derdixin. Em mafek mirovî, siyasî û exlaqî dixwazin:
ku destûr bê dayîn ku Ocalan, rêber û ramanwer, bi gelê xwe, piştgirên xwe û çalakvanên aştiyê re bicive,
û ku azadiya pêwîst ji wî re bê dayîn da ku projeyek danûstandinê bi rê ve bibe ku mafên kurdan vegerîne û Tirkiye û herêmê bixe ser rêya aştiya rastîn.
Ezmûna Rêveberiya Xweser li Bakur û Rojhilatê Sûriyeyê, ku ji îdeolojiya Ocalan îlham girtiye, ne tenê wekî projeyek kurd, lê di heman demê de wekî modelek mirovî ya rastîn ji bo avakirina civakek ku serdestiya nijadî, cudakariya zayendî û hegemonyaya olî red dike, derketiye holê. Ew projeyek jiyanî ye li hember projeyek qirkirinê.
Ev banga me kampanyayên navneteweyî yên hêja yên ku ji hêla hêzên çepgir û pêşverû yên li çaraliyê cîhanê ve bi dirûşmeya “Ez dixwazim bi Ocalan re hevdîtin bikim” hatine destpêkirin, temam dike.
Em ji pozîsyona xwe wekî Erebên ku baweriya xwe bi yekîtiya têkoşînên gelan tînin, bang dikin ku beşdarî vê kampanyayê bibin û wê veguherînin tevgerek zextê ya navneteweyî ku dîwarên tecrîdê hildiweşîne û mafê desthilatdariyê vedigerîne.
Abdullah Ocalan ne girtiyek şexsî ye, lê sembola dozek dadperwer û dengek alternatîf di demek qirkirinê de ye.
Azadiya wî îro yek ji şertên avakirina pêşerojek hevpar a Ereb-Kurdî ye ku li ser bingeha lihevhatin, rûmet û jiyana hevbeş e, ne dûrxistin û zilmê.
Em daxwaza serbestberdana tavilê ya Rêber Ocalan dikin, û piştgiriya xwe ya tevahî ji bo mafê wî yê hevdîtina bi şandeyên çandî û rewşenbîrî yên Ereb û navneteweyî re radigihînin,
da ku vîzyona wî ya ji bo pêşerojek aştiyê nîqaş bikin û danûstandinên ku dê bi dehsalan xwînrijandinê biqedînin û asoyek nû ya jiyana hevbeş ava bikin, birêve bibin.
Bang ji bo Îmzeyê;
Em bang li rewşenbîr, nivîskar, akademîsyen û çalakvanên Ereb dikin ku vê daxuyaniyê îmze bikin û beşdarî kampanyaya ku daxwaza azadiya Rêber Abdullah Ocalan dike, bibin, da ku piştgirîya rêyek dadperwer û aştiyane bikin û di demek xudperestiyê de dengê aqil bilind bikin.”
Kesên îmzeyên xwe dane ev in:
-Elhamy El Meligy, nivîskar, kesayetiya medyayê, siyasetmedar û koordînatorê Înîsiyatîfa Ereb.
-Ehmed Bahaa El Dîn Şaban, serokê Partiya Sosyalîst a Misrê.
-Parlamenter Seyed Abdel Aal, serokê Partiya Tagammu ya Neteweyî û endamê Senatoya Misrê.
-Salah Adly, Sekreterê Giştî yê Partiya Komunîst a Misrê.
-Bassam Kamel, Sekreterê Giştî yê Partiya Sosyal Demokrat a Misrê.
-Balyoz Şerîf Şahîn, Alîkarê Wezîrê Karên Derve yê berê yê Misrê.
-Parlamenter Atef Maghawry, endamê Parlamentoya Misrê û Cîgirê Serokê Partiya Tagammu.
-Elî Seîd, endamê Buroya Siyasî ya Partiya Komunîst a Sûdanê.
-Elhamy El Mirghani, Cîgirê Serokê Partiya Hevpeymaniya Sosyalîst a Gel.
-Hanî Madî, serokê Partiya Nasirîst a Demokratîk a Ereb.
-Şeyma El Şewarbî, seroka Yekîtiya Jinan a Partiya Lîberal a Misrê.
-Mohammed Alloush, helbestvan û nivîskarê filistînî.
-Elî Şûşan, endamê Mekteba Siyasî ya Partiya Komunîst a Misrê, Dr.
– Farnaz Attia, doktoraya zanistiya siyasî.
– Prof. Dr. Mohamed Refaat El Imam, Mamosteyê Dîroka Nûjen û Hevdem, Dekanê berê yê Zanîngeha Damanhour.
– Serokê Navenda Aton ya Lêkolînan Fethî Mehmûd.
– Dr.Taha Elî lêkolînerê siyasî di karûbarên Rojhilata Navîn û siyaseta nasnameyê de.
– Ebdulrehman Rebû, nivîskar û rojnamevan.
– Mesûd El Hesen endamê Komîteya Navendî ya Partiya Komunîst a Sûdanê.
– Sahar Hesen, Doktora Dîroka Nûjen û Hevdem Dr.
– Hesen Badîe, nivîskar û rojnamevan.
– Essam Kamel, sernivîserê rojname û malpera Misrê Veto.
– Emel El Kurdî, nivîskar û lêkolînera Urdunî.
– Husnî Ehmed Mistefa, Lêkolînerê Civakî Dr.
– Dr. Nebîl Reşwan, Doktorê Erdnasî û Siyasetmedarê Misrî.
– Mistefa Hebeş, Nivîskar û Rojnamevan ji Herêma Tigray ya Etiyopyayê.
– Lobna Ben Abdullah, Çalakvana Civaka Sivîl a Tûnisê.
– Dr. Ehmed Ragab, Endamê Yekîtiya Parêzerên Ereb.
– Şêwirmend Dr. Alaa Elî Zein El Abidine Salama, Serokê Dadwerê Berê û Parêzerê Navneteweyî yê Niha.
– Elî Nacî, nivîskar û rojnamevanê Iraqî.
– Xelîl Qadî, nivîskar û rojnamevanê Lubnanî.
– Şerîf Ebdul Hemîd, Serokê Navenda Kendavê ya Lêkolînên Îranî.
– Dr. Îbrahîm Elî Mercûna, Profesorê Dîrok û Şaristaniya Îslamî li Zanîngeha Damanhour.
– Faten Sobhî, Rojnamevan.
– Saad Mahyou, ramanwer û nivîskarê Lubnanî û Rêveberê Foruma Entegrasyona Herêmî.
– Mecdî Bohanna Hatna, Serokê Rêxistina Înîsiyatîfa Avakirin û Pêşvebirinê û çalakvanekî mafên mirovan ê Lîbyayî.
– Memûn El Nûbî, çalakvanekî sivîl ê Sûdanî.
– Mihemed Salem, Lêkolînerê Siyasî li Navenda Lêkolînên Aton.
– Ramî Zuhdî, Siyasetmedar û Lêkolînerê Karûbarên Navneteweyî û Rojhilata Navîn.
– Fîras Îd Yûnis, Siyasetmedar û Nivîskarê Sûrî.
– Eymen El Reqab, Profesorê Zanistên Siyasî li Zanîngeha El Qudsê.
– Osman Bereka, siyasetmedarek ji Tevgera Neteweyî ya Endezyar Seyf El Îslam Qedafî.
– Dr. Elî Sabet, lêkolîner, akademîsyen û sernivîserê kovara Ermenî Arik.
– Seyîd Ebû El Yezîd, nivîskar, rojnamevan û sernivîserê rojnameya El Cumhuriye.
– Dr. Mehmûd Zayed, profesorek li Zanîngeha El Ezher, pisporê karûbarên Kurdan.
– Munîr Adeeb, lêkolînerek pisporê tevgerên tundrew û terorîzma navneteweyî.
– Dr. Soni El Eşqer, nivîskarek Lubnanî, kesayetiya medyayê û vîzyoner.
– Dr. Raed El Mesrî, mamosteyê ramana siyasî û têkiliyên navneteweyî.
– Dr. Ezza Mehmûd, doktora di belgekirina dîrokî de, lêkolînerê siyasî û helbestvan. 51- Seyîd Husên, nivîskar û rojnamevan.
– Dr. Elî Ebû El Xeyr, doktora di dîrok û şaristaniya Îslamî de.
– Dr. Raeda El Debhanî, parêzerek navneteweyî û balyoza aştî û mirovahiyê ji Yemenê.
