Êlih – Endamê Egîtîm Sena Êlihê û Gerînendeyê Dibistanê Nûreddîn Şîmşek anî ziman ku meyla nifşên niha zêdetir li ser kesên mafya ne û got: “Heta ku ev çand neyê guhertin dê ev bûyer jî bi dawî nebin.”
Di 14ê Nîsanê de li Lîseya Anadolûyê ya Pîşeyî û Teknîkî ya Ahmet Koyûncû ya navçeya Sêwregê ya Rihayê li dijî mamosteyan û xwendevanan êrîşekê pêk hat. Kesê ku êriş kiribû ew bixwe jî xwendevanekî berê yê wê dibistanê bû. Di wê êrişê de 16 kes di hundirê dibistanê de birîndar bûn. Li gorî agahiyên ku Wezareta Karên Hundir dabû 10 ji kesên ku birîndar bibûn xwendekar, 4 jê mamoste, yek polîs û yek jî xebatkarê kantîna dibistanê bû. Kesê êrişkar jî xwe kuştibû. Di 15ê Nîsanê de jî li dijî Dibistana Navîn a Ayser Çalik a li Mereşê êrişeke çekdarî pêk hat. Di wê bûyerê de jî mamosteyek û 9 xwendekar hatin kuştin û 13 kes jî birîndar bûn. Endamê Egîtîm Sena Êlihê Nûreddîn Şîmşek derbarê bûyerên ku li dibistanan diqewimin ji ajansa me re axivî.
Nûreddîn Şîmşek anî ziman ku îro îdola ciwanan bûye kesên ku demançe di destê wan de ye û diyar kir ku dewlet jî rê li ber van bûyeran vedike û got: “Êdî rola mamosteyan û gerînendeyên dibistanan nemaye. Dema ku ew rol ji destê wan hate girtin êdî wateya mamostetiyê jî namîne. Em tev jî dizanin dema ku mamosteyek di civatekî de bûna ew mamoste ronahiya civatê bû û hurmet jê re dihate girtin. Îro em lê dinêrin îdola ciwanên me mafya ye. Ew kesên ku di destê wan de tizbî, di sitûyê wan de xaça heyvê û di kêleka wan de jî demançe hene ji hêla ciwanên me ve tên mînakgirtin. Li aliyekî mamoste heye dersê dide û bi zimanekî nerm bi qurban û heyran jê re tiştan dibêje. Li aliyê din jî ew kesên ku bi demançeyan dikeve nava dibistanan dibin îdola ciwanan. Îro em dibînin kesên dewletê ji wan re qad vekiriye dibin îdolên ciwanên me. Û wan îdolan ji hepsan derdixe. Lê van qadan hemû dewlet vedike. Ev tişt bi ewlehiyê bi polîsan nayê guhertin. Ew kesê ku ev qetlîam kiriye bavê wî polîs e û dayîka wî jî mamoste ye. Dayîka yek ji zarokên ku hatibû kuştin digot; ‘Me zarokên xwe teslîmî welatparêzan kir, ew jî zarokên me dikujin.’ Lê ev kesên xwe weke xwediyê vî welatî dibînin, sed heban jî bikuj in dê dîsa jî bavê wî li pişta wî be û ew ê wî ji hepsan xelas bike.”
‘Bi sedan bûyer li dibistanan diqewimin kes nabihîze’
Di berdewama axaftina xwe de Nûreddîn Şîmşek diyar kir ku ew kesê ku li dibistanê qetlîaman kiriye yek jê kurê polis bûye û da zanîn ew polis jî kurê xwe gelek caran biriye polîgonan perwerdehiya çekê dayê û wiha pêde çû: “Ev kes gelek caran bi demançeyê hatiye dibistanê. Heta alîgirê midur çend caran li çenteyê wî dinêre û çûne giliyê wî jî kirine. Polîs jî ji alîgirê midûr re gotiye, çawa tu li çenteyê kurê min dinêrî. Pişt re ew ji kar dûrxistine. Rê ji kurê xwe re vekiriye. Gelek caran kurê xwe biriye polîgonan perwerdeya çekê dayê. Îro ev çand li her derî bi pêş ketiye. Alî Îhsan Korkmazê ku di xwepêşanda Stenbolê de hate kuştin, xwendekarekî zanîngehê bû. Kê ew kuşt? Ew esnafên ku radihiştin kêran û daran, wan lêxistin û ew kuştin. Pişt re Serokkomar çi got? Got her esnafek ji bo me alperenek e. Ew çanda ku ji zarokekî qatilekî çêdike divê em li ser wê çanda tarî bifikirin. Wekî din ne bi ewlehiya devê deriyê dibistanan perwerde li pêş dikeve û ne jî dibistan dibine dereke ewlehî. Sed heb ewlehîparêz jî bên ber derî ku bi vê hişmediyê be dê bûyerên wisa gelek caran bidomin. Heta ku ew çanda tundiyê ji nava xwe dernexin dê li pêş ketin û aramî neyê. Ji ber vê yekê jî çanda nezaniyê bi zanebûn dixin nava gel. Weke van bûyeran bi sedan bûyer li dibistanan diqewimin kes nabihîze.”
‘Divê em pesnê kuştinan nedin’
Nûreddîn Şîmşek diyar kir ku di rojên dawî de polîs li ber deriyê dibistanan nobetê digirin û got ku ev yek bi tenê têr nake û wiha bi dawî kir: “Piştî ku ev bûyer qewimîn, dibistana ku ez lê midur im, min gazî dê û bavê zarokan kir ku em rewşê ji bo wan îstîşarê bikin. Ji bo pêşerojê û ji bo ewlehiya zarokan em ê dikaribin çêbikin em li ser axivîn. Divê em dikaribin kesên ku xesare bide şagirtan û dibistanê wan ji dibistanê biavêjin. Îro em li ser çanda tundiyê diaxivin. Du roj in polis tên li dibistanan nobetê digirin, lê ev tiştekî palyatîve ne çareserî ye. Divê dersên ku ji bo xwendekaran tên amadekirin dersên tundiyê tê de tune bin. Divê em pesnê kuştinan û şehadetan nedin. Gerek ew çanda cudatiya mirovan ji zarokatiyê ve rabe. Hewceye ku em çanda biratiyê, aştiyê û wekheviyê mirov biparêze bidin avakirin. Di navberekî de deklerasyona aştiyê hebû, gelek hevalên me yên mamoste ew îmze kirin, pişt re hemûyan jî ji karê wan dûrxistin. Û di bernameya Beyazit Ozturk de hevala me ya mamoste ji Amedê geriya got ‘Li welatê me zarok têne kuştin, hûn li wir şahiyê dikin.’ Ew heval sê sal û nîv ceza lê hate birîn. Heta ku ev çand neye guhertin, dê ev bûyer jî nebe ya dawî.”
