Hevserokên DEM Partiyê yên Stenbolê Arife Çinar û Çinar Altan di pîrozbahiya Newrozê de axivîn bal kişandin ser pêvajoya Aştî û Civaka Demokratîk û daxwaza azadiya Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan û girtiyên siyasî kirin.
Li Stenbolê Newroza “Azadî û Yekîtiya Demokratîk” bi beşdariya hezaran kesan li Qada Yenikapiyê ya navçeya Fatîha Stenbolê tê pîrozkirin. Piştî rêzgirtina ji bo cangoriyên azadî û demokrasiyê, koma ribabê derket ser dikê.
Girseya li qada Newrozê bê navber dirûşmeyên, “Bijî Serok Apo”, “Bê Serok jiyan nabe”, “Jin jiyan azadi” û “Yek e yek e yek e Kurdistan yek e” berz kir. Piştre jî komîteya amadekar li ser dikê girseyê silav kir. Hevserokên DEM Partiya Stenbolê Arîfe Çinar û Çinar Altan jî girse silav kirin û axaftineke kurt kirin.
Arîfe Çinar anî ziman ku rêya 3yemîn a Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan ku li dijî kriz û kaosan pêşniyar dike ji bo hemû gelan çareseriya demokratik e û wiha got: “Divê em hemû piştgirtiya vê rê bikin. Heke dewlet jî samîmî be divê demildest gavên şênber biavêje.”
Çinar Altan jî anî ziman ku Newroza îsal dê bibe mîladek û wiha got: “Divê di serî de Rêberê Gelê Kurd birêz Abdullah Ocalan û hemû girtiyên siyasî bên berdan. Em hêvî û xeyalên Sirri Sureyya Onder û hemû hevalên xwe di vê rêyê de winda kirine pêk bînin.”
‘Ev agir agirê aştiyê yê li dijî şer e’
Paşê jî peyama Hezên Ked, Aştî û Demokrasiyê ya Stenbolê hat xwendin.
Peyam bi vî rengî ye:
“Wek Hêzên Ked, Aştî û Demokrasiyê yên Stenbolê, em her kesê ku di Cejna Newrozê de, cejna berxwedan, hêvî, wekhevî û biratiya gelan de li hev civiyane, silav dikin. Newroz ne tenê hatina biharê ye li vê herêmê. Newroz navê serhildana li dijî zilmê ye, ya îradeya gelan ji bo wekhevî û azadiyê li dijî zilm, îstismar û înkarê ye. Îro, em vê agir li dijî şer, xizanî, bertek, cudakarî û siyaseta pergalê ya ku gelan li dijî hev derdixe pêdixin. Em serhildan û hêviya Newrozê bi têkoşîna ked, aştî û demokrasiyê re dikin yek.
Rojhilata Navîn demek dirêj e di bin dorpêça şer, dagirkerî, destwerdanên emperyalîst û hêzên paşverû de ye. Wêrankirina berdewam a li Filistînê, tarîtiya ku li ser gelan li Sûriyeyê hatiye ferzkirin, êrîşên li ser Rojava û polîtîkayên şer ên li dijî Îranê careke din nîşan didin ku tiştê ku ev herêm hewce dike ne bombebarana zêdetir, gefên zêdetir, mezhebperestiya zêdetir e, lê wekhevî, aştî û îradeya azad a gelên wê ye. Êrîşên li ser gelên Kurd û Elewî li Sûriyeyê bi awayekî zelal wêrankirina ku siyaseta mezhebî û paşverû li ser gelan ferz dike nîşan didin. Em qebûl nakin ku ti gel, ti bawerî, an ti nasname bibe hedef. Em li dijî êrîşên ku îradeya jiyana bi hev re ya gelan li Rojava, têkoşîna jinan ji bo azadiyê û jiyana demokratîk a li ser bingeha wekheviyê hatiye avakirin hedef digirin, derdikevin. Paşerojek ku gel dikarin bi ewlehî, wekhev û azad bijîn, tenê rêya aştiya rastîn li vê herêmê ye. Êrîşa emperyalîst û siyonîst a li dijî Îranê tevahiya herêmê ber bi şerekî mezintir ve dibe. Ev destwerdan ne azadiyê, lê mirin, xizanî, bindestî û bêîstîqrariyê tînin ji bo gelan.
Çareserî li Rojhilata Navîn ne di dagirkerî, bombebaran û gefan de ye, lê di mafê diyarkirina çarenûsê, wekhevî û biratiyê yê gelan de ye. Li welatê me, karker neçar in ku di bin xizanî, bêewlehî û lêçûna jiyanê ya her ku diçe kûrtir dibe de bijîn. Her ku şert û mercên jiyanê yên karker, karmendên giştî, teqawîd û bêkaran roj bi roj xirabtir dibin, mûçe kêm dibin, mafên sendîkayê têne tepeserkirin, mafê grevê bi bandor tê ji holê rakirin û çavkaniyên giştî têne veguheztin sermayeyê. Bi mîlyonan mirov têne ber bi xizanî û nebûna pêşerojê ve têne avêtin da ku çend komên îmtiyazdar karibin bêtir qezenc bikin. Zordarî ne tenê di warê nan de, lê di warê mafan de jî zêde dibe. Destwerdanên li dijî îradeya gel, rejîma qeyûm, hewldanên hedefgirtina mafê dengdan û hilbijartinê, veguherandina dadweriyê bo amûrek ji bo zordariya siyasî, û dorpêçkirina kûr a li zanîngehan û her qada jiyana civakî nayên qebûlkirin. Demokrasî tenê bi sindoqên dengdanê nayê sînordarkirin. Demokrasî naskirina îradeya gel, azadiya rêxistinbûnê, hemwelatîbûna wekhev û parastina jiyana civakî li dijî rejîma zordar e. Têkoşîna jinan ji bo wekhevî û azadiyê, têkoşîna ciwanan ji bo pêşeroja xwe, têkoşîna karker û karmendên giştî ji bo jiyaneke mirovî, û daxwaza gel ji bo aştî û hemwelatîbûna wekhev ji hev nayên veqetandin. Em ê serî li ber serdestiya mêran, tundûtûjiyê, paşverûtiyê, an polîtîkayên ku jiyana jinan dorpêç dikin, netewînin. Em ê teslîmî vê pergalê nebin ku ciwanan mehkûmî bêhêvîtiyê, jinan ji bo bêewlehî û tundûtûjiyê, û karkeran jî ji bo xizaniyê mehkûm dike. Em dizanin ku welatek û cîhanek ku tê de sekularîzm, demokrasî, aştî û wekheviya gelan tê parastin, ku tê de her kes dikare bi ziman, nasname û baweriyên xwe bi azadî bijî û karker ne mehkûmî xizaniyê bin, mimkun e. Mîrata dîrokî ya Newrozê vê yekê tîne bîra me: Tu tarîtî herheyî nîn e.
Agirê ku ji hêla Kawayê Hesinkar ve li dijî zilma Dehak hatiye pêxistin, îro jî rêya me ronî dike. Ev agir agirê aştiyê li dijî şer, yê kedê li dijî îstismarê, yê wekheviya gelan li dijî înkarê weke berteka azadiyê ye.”
Piştre jî peyama Serokê Giştî yê CHPê Ozgur Ozel hat xwendin.
